İneklere Neden Saygı Duymuyoruz? - 28/01/2012 - 20:53
Her gün geçtiğimiz herhangi bir sokağın etrafındaki ağaçlara dikkat ediyor muyuz ya da son yıllarda pek karşılaşmadığımız ineklere şükran duyuyor muyuz? Oysa ağaçlara ve ineklere dikkat etmek ve onları sevmek için birçok nedenimiz var. Gerekli sevgi ve ilginin minimum standardını insanlardan bile esirgediğimiz bir dönemden geçtiğimiz şu aralar, ağaçlara bir kerecik olsun yaklaşıp sevgiyle dokunduğumuzu ya da sarıldığımızı sanmıyorum. Onlar yaşamımızı sürdürmemiz için bunca hizmeti yaparken kendilerine bir kez dönüp ilgiyle ve sevgiyle bakmıyor olmamızı hiç hak etmiyorlar. Bize bir iyilikte bulunan insanlara nezaket gereği dönüp gülümseyerek teşekkür ediyorsak, onlara neden görmezden geliyoruz acaba? Onlara teşekkür etmiyorsak insanlara neden ediyoruz? Sonuçta onlar da tıpkı insanlar gibi yaşamın devamına hizmet ediyorlar. Hatta insanlar gibi yaşamı berbat edecek ya da sonlandıracak işlerin içinde hiç bulunmuyorlar. Onlara karşı sürdürdüğümüz iflah olmaz kaygısızlığımızın mantıklı bir açıklaması olduğu kanısında değilim…
Eskiden çöp poşetlerini çöp bidonuna atmıyor, adeta uzaktan içine doğru laubali bir şekilde sallıyordum. Sonradan bunun çok kaba bir davranış olduğunu fark ettim ve çöplere karşı da tavrımı değiştirdim. Oraya attığım atık maddeler, kısa bir süre öncesine kadar benim ihtiyacım olan bazı ürünleri saklıyor ve koruyordu. Dolayısıyla benim için önemli birer hizmette bulunmuşlardı. İşim bittiği zaman onları çöp bidonuna düşüncesizce ve saygısızca fırlatmam nazik bir tutum değildi elbette. Bir süredir onları oraya yavaşça ve kibarca bırakıyorum…
Kendimizi “Müslüman” olarak tan
ımlıyorsak ve yüzümüz Sevgilimiz Muhammed’in uykudan uyanan çocuklar kadar masum ve tatlı yüzüne yönelikse, O’nun davranışlarını modelleyerek öncelikle ilgili ve nazik olmak zorundayız. İnsanlara karşı da, sevilmeyi en az onlar kadar hak eden hayvanlara ve ağaçlara karşı da…
